Wstępniak.

Wstępniak do „Spring Polite Study”

W każdym domu są pokoje, do których wchodzi się ciszej niż do innych. Nie dlatego, że ktoś śpi, ale dlatego, że forma wymaga pewnego rodzaju skupienia. „Spring Polite Study” jest właśnie takim pokojem — gabinetem, w którym maniery nie są dekoracją, lecz materiałem do badań.

Nie będzie tu łatwych porad w stylu „jak trzymać filiżankę”, ani katalogów zakazów, które od lat krążą po salonach i internetach. To nie jest pensja dla panien, choć ma w sobie jej dyscyplinę. To nie jest poradnik, choć bywa pouczający. To nie jest pamiętnik, choć powstaje z obserwacji.

To jest studium — drobiazgowe, czasem surowe, czasem ironiczne — tego, co nazywamy dobrym zachowaniem, a co w rzeczywistości jest językiem relacji. Manners, conduct, form — słowa, które brzmią staroświecko, dopóki nie zobaczymy, jak bardzo są współczesne. Bo człowiek, który nie zna formy, nie zna też granic. A człowiek, który zna formę zbyt dobrze, potrafi nią zranić.

Dlatego tu, w tym małym gabinecie, będziemy przyglądać się manierom tak, jak przygląda się rzadkim okazom: z bliska, uważnie, bez pośpiechu. Z notatnikiem, nie z linijką. Z ciekawością, nie z wyższością.

„Spring Polite Study” to miejsce, w którym forma nie jest obowiązkiem, lecz narzędziem rozumienia świata. A elegancja — nie ozdobą, lecz sposobem myślenia.

Jeśli ktoś zapyta, po co to wszystko, odpowiedź jest prosta: bo w czasach, gdy wszyscy mówią, warto nauczyć się jak mówić, a w czasach, gdy wszyscy się spieszą — jak wejść do pokoju.

Zapraszam do gabinetu. Drzwi są otwarte, ale nie szeroko.

Dziś będziesz ze Mną w Raju

 

👑 1. Przyjście Syna Człowieczego

Jezus opisuje moment, gdy Syn Człowieczy przychodzi w chwale, otoczony aniołami, i zasiada na tronie. Przed Nim gromadzą się wszystkie narody. Następuje oddzielenie ludzi, jak pasterz oddziela owce od kozłów.

Owce stawia po prawej, kozły po lewej.

🌿 2. Słowa do „błogosławionych”

Do tych po prawej mówi, że mają wejść do Królestwa przygotowanego dla nich od założenia świata, ponieważ:

• byłem głodny — daliście Mi jeść,

• byłem spragniony — daliście Mi pić,

• byłem przybyszem — przyjęliście Mnie,

• byłem nagi — przyodzialiście Mnie,

• byłem chory — odwiedziliście Mnie,

• byłem w więzieniu — przyszliście do Mnie.

Sprawiedliwi pytają: kiedy to zrobiliśmy?

I wtedy pada zdanie, które już znasz:

„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili.” (Mt 25,40)

🔥 3. Słowa do tych po lewej

Do „kozłów” mówi odwrotnie: nie dali jeść, nie dali pić, nie przyjęli, nie ubrali, nie odwiedzili.

Oni również pytają: kiedy Cię tak zaniedbaliśmy?

Jezus odpowiada, że czego nie uczynili najmniejszym, Jemu nie uczynili.

🌅 4. Zakończenie

Cała scena kończy się mocnym podsumowaniem: jedni odchodzą „na karę”, a sprawiedliwi „do życia wiecznego”.

***************************************************************************************

„Kto poda kubek świeżej wody jednemu z tych najmniejszych dlatego, że jest uczniem, zaprawdę powiadam wam: nie utraci swojej nagrody.”   — Mt 10,42

To zdanie jest jak miniatura Ewangelii: proste, ciche, niemal niezauważalne. A jednak mówi o czymś ogromnym — o wartości najmniejszego dobra, które wypływa z serca, a nie z potrzeby wielkości. Nie trzeba wiele, by dotknąć tajemnicy miłości. Czasem wystarczy kubek wody.

Psalm nr 89 Wyniesienie i upadek.

 Psalm 89 
Wyniesienie i upadek Domu Dawida

Pouczenie. Etana tubylca.
O Twoich łąskach Panie wiecznie będę śpiewać 
i głosić Twoją wierność przez pokolenia
Bo powiedziałeś:
"Na wieki ugruntowana jest łaska !.
W niebiosach utrwaliłeś swą wierność.
Zawarłęm przymierze  z moim wybrańcem,
przysiagłem memu słudze Dawidowi :
"Twoje potomstwo będzie trwać na wieki
zbuduję ci tron na wszystkie pokolenia"
Niebiosa sławią Twoje cuda, Panie 
a wiernośc Twoja zgromadzenie świętych .
Bo któż na obłokach jest równy Panu,
kto z synów Bożych podobny do Pana?
Bóg wzbudza bojaźń w radzie świętych ,
wielki i groźny dla wszystkich wokoło.
Panie, Boże Zastępów, któż podobny doCiebie
Potężny jesteś Panie i wierność Cię otacza.

panujesz nad pychą morza
poskramiasz jego nadęte fale.
podeptałęś Rahaba jak padlinę,
możnym ramieniem rozproszyłeś swych wrogów.
Twoje są niebiosa i ziemia jest Twoja
Utwierdziłeś krąg ziemi i to, co go wypełnia
Ty stworzyłeś północ i południe
Tabor i Hermon cieszą się Twoim imieniem 
Twoje ramie jest potężne;
Twa ręka mocna, prawa ręka wzniesiona.
Sąd i spraweidliwość podstawą Twego tronu
Łaska i WIerność Cię poprzedzają.
Szczęśliwy naród, który wielbi Pana
bedzie kroczył w świetle Twego oblicza.
Twoim imieniem radują się nieustannie 
wywyższa ich sprawiedliwość Twoja.
Bo Ty jesteś źródłem ich siły.
z Twojej woli nasza moc się pomnoży 
Gdyż do Pana należy nasz włądca
nasz król do Świętego Izraela
Mówiłęś kiedyś w widzeniu do swych wiernych :
Udzieliłem pomocy Mocarzowi
wywyższyłęm Wybrańca z mego ludu 
Znalazłęm sługę Mego Dawida
namaśniłem go moim świętym olejem, 
by moja ręka zawsze przy nim była 
i wspomagało go ramię Moje
Nie pokona go nieprzyjaciel
niegodziwiec nie zdoła mu  zaszkodzić.
Zgłądzę przed nim jego wrogów 
i przepędzę tych, którzy go nienawidzą.
Moja prawda i miłosierdzie są przy nim 
mocą Mojego imienia podniesie swe czoło
Ponad morzem położę jego rękę
i jego prawą rękę na rzekami

Bedzie Mnie wzywał: " Jesteś moim ojcem ,
moim Bogiem i skałą ocalenia dla mnie
Ustanowię go pierworodnym 
najwyższym spośród królów ziemi 
na wieki zachowam swą łąskę dla niego
i trwałe będzie moje z nim przymierze.
na wieki umocnię jego potomstwo
a jego tron- jak dni niebios
jeśli jego synowie porzucą moje prawo, 
nie bedą postępować według moich wyroków
jeśli zlekceważą moje nakazy 
nie będą strzegli przykazań moich 
rózgą go wychłostam za nieprawości 
biczami za zbrodnie
Jednak nie odbiorę Mojej Łaski
nie zawiodę w mej wierności.
Nie złamię też swojego przymierza,
nie cofnę mojej obietnicy! 
Raz przysiagłem na swą świętość ,
że nie zqwiodę Dawida

Jego potomstwo trwa na wieki,
wierny świadek na niebie.
Lecz Ty odtrąciłeś swego pomazańca
rozgniewałeś się na niego
Pogardziłeś przymierzem ze swoim sługą
w proch rzuciłeś koronę jego
Zburzyłeś wszystkie jego mury 
jego umocnienia zmieniłęś w gruzy.
Ograbili go wszyscy przechodnie
stał się pośmiewiskiem dla swoich sąsiadów
Wywyższyłęś prawą rękę jego nieprzyjaciół
ucieszyłes wszystkich wrogów jego
Stępiłeś ostrze jego miecza
i nie pomogłeś mu w walce
Odarłeś go z jego blasku
jego tron obaliłeś na ziemię
Skróciłęś czas jego młodości
ściągnąłeś na niego hańbę.
JAK DŁUGO PANIE?
czy na zawsze się odwróciłęś
Czy gniew Twój ma plonąć jak ogień?
Pamiętaj o tym, jak krotkie jest moje zycie.
czy na próżno stworzyłeś wszystkich ludzi?
Kto będzie żył i nie ujrzy śmierci
i wyrwie swoje życie z rąk krainy umarłych.?
Gdzie są o Panie Twoje dawne łąski
które na wierność Twoją przysiągłeś Dawidowi ?

Pamiętaj Panie, o zniewadze sług Twoich 
jakiej doznają od licznych narodów
Dopuszczają się jej Twoi wrogowie, Panie
znieważając Twojego pomazańca
Błogosłąwiony Pan na wieki
Amen! Niech tak będzie!

Chusta z Oviedo

✨ Relikwie pasyjne — wprowadzenie

OVIEDO

Relikwie od wieków zajmują w chrześcijaństwie miejsce szczególne. Są materialnymi śladami wydarzeń, które przekraczają historię, a jednocześnie są w nią głęboko wpisane. To przedmioty dotykane, przenoszone, czczone, czasem kontestowane, a czasem wyśmiewane. W średniowieczu potrafiły poruszać tłumy, budować autorytet miast i klasztorów, a nawet wpływać na politykę. W epoce odrodzenia stały się obiektem ironii i krytyki. Dziś — nadal fascynują, choć inaczej: bardziej jako świadectwo ludzkiej potrzeby dotknięcia tajemnicy.

Relikwie pasyjne, czyli te związane z męką Chrystusa, zajmują wśród nich miejsce szczególne. Są jak okna otwarte na Wielki Piątek — na cierpienie, które stało się początkiem nadziei. Nie odpowiadają na wszystkie pytania. Nie muszą. Ich zadaniem nie jest udowadniać, lecz prowadzić.

W kolejnych wpisach przyjrzymy się najważniejszym z nich: Chustę z Oviedo, Całun Turyński, koronę cierniową, gwoździe, lancę, tabliczkę INRI. Każda z tych relikwii ma swoją historię, swoją drogę, swoje światło i swoje cienie. Każda z nich jest także opowieścią o człowieku — o jego wierze, lękach, pragnieniach i poszukiwaniu sensu.

A na końcu pozostaje to, co najważniejsze: nic nie wiemy na pewno. Wiedza, jeśli próbujemy ją doprowadzić do absolutu, rozpada się w rękach. Analiza, jeśli staje się obsesją, prowadzi donikąd. Relikwie — tak jak Pismo — domagają się aktu wiary, a nie laboratoryjnej pewności.

W moim życiu ten akt wiary nie był decyzją intelektu. Przyszedł jak błysk, jak grom z jasnego nieba. Jak światło, które nie pyta o pozwolenie, tylko wchodzi i zostaje. I od tamtej chwili wszystko stało się bardziej intensywne, bardziej prawdziwe. Tak nie działa wiedza. Tak działa łaska.     CHUSTA Z OVIEDO-milczący świadek Wielkiego Piątku. Wśród relikwii pasyjnych są takie , które przyciągają uwagę swoją niewykłością i takie, któe przyciągają włąśnie przez prostotę. Chusta z Oviedo należy do tej drugiej grupy. Nie ma na niej wizerunku, nie ma światłocienia, nie ma "cudu obrazu". Jest tylko lniana tkanina ,poplamiona krwią i płynami ustrojowymi - i to włąśnie czyni ja jedną z najbardziej intrygujących relikwii związanych z męką Chrystusa.    CZYM JEST SUDARIUM Z OVIEDO?

Tradycja chreścijańśka wiąże chustę z opisem z Ewangelii Jana ( 20, 7) , gdzie wspomniano "chustę, która była na Jego głowie", złożoną osobno od całunu. Według przekazu miałą ona okrywać twarrz Jezusa tuz po śmierci, zanim ciało zostało owinięte w całun pogrzebowy. Chusta ma wymiary około 84*53 cm i od VII wieku, przechowywana jest w katedrze w Oviedo w Hiszpanii. Jej historia jest wyjatkowo dobrze udokumentowana jak na relikwię epoki - to rzadkość, która sama w sobie budzi zainteresowanie badaczy. CO MÓWIĄ BADANIA? Sudarium nie zawiera żadnego wizerunku. Znajdują się na nim jedynie ślady krwi i płynów ustrojowych , których ukłąd odpowiada : - pozycji półsiedzącej osoby umierającej - gwałtownego krwotokowi z nosa i ust. - obrażeniom twarzy zgodnym z opisem męki . Co więcej , grupa krwi oznaczona na chuście to AB- ta sama, którą wykryto na Całunie Turyńskim. Nie jest to dowód, ale znacząca zbieżność. DLACZEGO TA RELIKWIA JEST WAŻNA? Chusta z Oviedo nie opowiada o zmartwychwstaniu. Ona opowiada o śmierci. Jest relikwia Wielkiego Piątku - moment bólu, opuszczenia i milczenia. Nie ma w niej triumfu, jest tylko bliskość cierpienia . Dlatego porusza tak głęboko. RELIKWIA,KTÓRA NIE DAJE ODPOWIEDZI Sudarium nie rozwiazuje żadnej zagadki . Nie udowadnia niczego. Nie zmusza do wiary - raczej ją przywołuje . Bo w pewnym momencie człowiek odkrywa, że wiedza ma swoje granice. Że analiza, jeśli próbujemy doprowadzić ją do absolutu, rozpada się w rękach. Że są rzeczy, któych nie da się wyjaśnić, a jedynie przyjąć. W moim życiu ten akt nie był decyzją intelektu . Przyszedł jak błysk, jak grom z jasnego nieba. Jak światło, które nie pyta o pozwolenie , tylko wchodzi i zostaje. I od tamtej chwili wszystko stało się bardziej intensywne, bardziej intensywne, bardziej prawdziwe. Tak nie działa wiedza. Tak działa łaska.

Zaniedbanie troski o czystość plemienną I od złęgo ducha

 

Zaniedbanie troski o czystość plemienną.
Także w tym czasie dowiedziałem się że Judejczycy wzieli sobie za żony kobiety aszdodzkie, ammonickie, i moabickie. Połowa z ich dzieci mówiła po aszdodzku, czy w innym języku ich ludów, lecz nie umieli mówić  w dialekcie judzkim". Karciłem ich za to, i złorzeczczyłem im. 
Niektórych z nich biłem i targałem za włosy. Zaklinałem ich na Boga: Nie wydawajcie naszych córek za ich synów i nie bierzcie sobie ani waszym synom ich córek za żony!
Czyż nie przez to zgrzeszył Salomon, krol Izraela? A przecież wśród wielu narodów nie było takiego  króla jak on. Był on umiłowany przez Boga. , a Bóg ustanowił królem nad całym Izraelem. 
I właśnie poganki doprowadziły go do grzechu!
Czyż i o was mają mówić , że popełniacie to samo, wielkie zło, sprzeniewierzając się naszemu Bogu, przez poślubienie poganek?  Nawet jeden z synów najwyższego kapłana Jojady, syna Eliasziba, był zięciem Choronity Sanballata. Wypędziłem go precz od siebie.
"Zapamiętaj im, Boże mój, że splamili kapłąństwo i przymierzewiązace kapłanów i lewitów"!
Kazałemi im oczyscić się ze wszystkiego, co cudzoziemskie, i ustaliłęm przepisy dotyczące kapłanów lewitów, każdego według jego służby, oraz przepisy dotyczące dostarczania w okreslonych terminach drewna i pierwocin.
"Zachowaj to w pamięci, Boże mój dla mojego dobra."   
Księga Nehemiasza 
Zaniedbanie troski o czystość plemienną 
Nehemiasz 13,23-31                                                                              

Pochwała mądrości/ Księga Mądrości

 PROLOG 
6, 22- 7 , 21
Teraz wyjaśnię, czym jest i skąd się wzięła mądrość
niczego przed Wami nie zataję.
Prześledzę ją, sięgając do samych początków stworzenia 
i tak wyłożę , byście mieli o niej jasne wyobrażenie.
Nawet na krok nie odstąpię od prawdy .
Nie ulegnę niszczącej zazdrości.
gdyż nei ma ona nic wspólnego z mądrością.
Liczni mędrcy to ratunek dla świata
a roztropny król zapewnia dobrobyt poddanym.
Niech moje słowa kształtują w was mądrość
a odniesiecie korzyść 

DROGA SALOMONA DO MĄDROŚCI
Jestem zwykłym śmiertelnikiem, jak wszyscy ludzie 
potomkiem pierwszego człowieka
ulepionego z prochu ziemi
uformowanym z materii w łonie mojej matki
Zanurzony w krwi przez dziesięć miesięcy 
nabierałem kształtów.
poczęty z nasienia mężczyzny i rozkoszy łoża .
W chwili porodu zachłysnąłem sie powietrzem, jak wszyscy 
i na tę samą ziemię upadłem. 
A moim pierwszym głosem był płacz, jak u wszystkich 
Owinięto mnie w pieluszki i pielęgnowano troskliwie
Żaden król przeciez nie rozpoczął swego życia inaczej;
w ten sam sposób wszyscy przychodzą na świat
i tak samo go opuszczają .
Dlatego modliłem się i otrzymałem w darze roztropność 
błągałem żarliwie i wstąpił we mnie duch mądrości
Uznałem ją za ważniejszą niż berłą i trony 
wobec niej wszelkie bogactwo jest niczym. 
Nie ośmieliłem się nawet przyrównać do drogich kamieni
gdyż przy niej wszystko złoto to garść piasku,
a srebro tyle warto co błoto.
Ukochałęm ją ponad zdrowie i urodę 
oddaałbym za nią nawet światło oczu
gdyż blask idący od niej nigdy nie ustaje.
Razem z nią przyszły do mnie wszelkie dobra.
a w swych dłoniach przyniosła niezliczone bogactwa.
Wszystkie one sprawiały mi radość,
gdyż przywiodłą je mądrosć,
nie wiedziałęm nawet, że ona jest ich matką.
Wiedzę zdobyłem uczciwie i dzielę się nią bez zazdrości
nie ukrywam dla siebie jej bogactw.
Przecież jeest ona dla ludzi niewyczerpanym skarbem
a wszyscy, którzy z niego czerpią 
przez dar wychowania w mądrości zyskują przyjaźń Boga
Oby Bóg pozwolił mi wyrazić myśl właściwym słowem
i godnie rozważac dary od Niego otrzymane 
gdyż On jest przewodnikiem na ścieżkach mądrości 
i wyznacza drogę mędrcom 

Jesteśmy w Jego ręku- my sami , jak i nasze słowa
a także wszelka roztropność i sprawność w działaniu
On udzielił mi nieomylnej wiedzy o wszystkim, co istnieje ,
dlatego poznałęm strukturę swoje świata, działanie jego żywiołów, 
Pierwszą zasadę , cel ostateczny i to,
co między nimi podlega upływowi czasu, 
Rytm przesileń i zmienność pór roku ,
cykle rocznych przemian i położenie gwiazd,
naturę istot zywych oraz instynkt dzikich zwierząt ,
potęgę duchówi sposób myślenia ludzi 
Różnorodność roślin i własciwości korzeni. 
Poznałęm rzeczy jawne i tajemne ,
a mistrzynią była mi ta, która wszystko urządziła- mądrość.